Wiktor Raczyński
Oficer
- Urodzony
- 15 marca 1864, Przemyśl
- Zmarł
- 2 kwietnia 1928, Poznań
- Zawód
- oficer
Wiktor Raczyński (ur. 15 marca 1864 w Przemyślu, zm. 2 kwietnia 1928 w Poznaniu) był oficerem i tytularnym generałem dywizji Wojska Polskiego. W 1881 roku, po ukończeniu siedmioklasowej szkoły realnej w Krakowie, rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa i Architektury Akademii Technicznej. Służbę w cesarskiej i królewskiej armii rozpoczął 27 stycznia 1889 roku, a w latach 1913-1914 ukończył kurs dla oficerów sztabowych.
Do Wojska Polskiego został przyjęty 25 października 1919 roku i mianowany dowódcą szwadronu zapasowego taborów w Krakowie. W 1920 roku objął stanowisko szefa oddziału zajmującego się sprawami koni i taborów w Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań”, a w 1921 roku został szefem wydziału Wojsk Taborowych w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1922 roku zweryfikowano go w stopniu generała brygady. W 1923 roku przeszedł w stan spoczynku jako tytularny generał dywizji.
Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Był mężem Małgorzaty z Krausów. Zmarł w Poznaniu i został pochowany na cmentarzu Garnizonowym na zboczu Cytadeli.
Na podstawie artykułu „Wiktor Raczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
