Teofil Łękawski

Teofil Łękawski urodził się 8 lutego 1834 roku w Przemyślu. W 1853 ukończył tamtejsze gimnazjum i rozpoczął naukę w seminarium duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął 1 czerwca 1857 roku. Następnie krótko pracował w parafiach w Strzyżowie i Dobrzechowie, a w 1858 roku został katechetą gimnazjalnym w Drohobyczu. Usunięto go z tej posady za działalność patriotyczną. W latach 1862-1866 był wikarym w Leżajsku, gdzie pomagał powstańcom styczniowym jako przedstawiciel Rządu Narodowego. W 1866 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Leżajska.

W Przemyślu kierował szkołą żeńską, a od 1871 roku był dyrektorem Państwowego Seminarium Żeńskiego. Pracował także jako wykładowca i wicerektor seminarium duchownego, a w 1895 roku objął jego rektorat. Od 1899 roku był prepozytem kapituły przemyskiej. Współzałożył Towarzystwo Pań Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo i przez 42 lata przewodniczył tej organizacji. Z jego inicjatywy powstała ochronka św. Jadwigi; należał też do założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu. Opublikował m.in. prace o katedrze przemyskiej i przewodnik dla katechetów. Zmarł 29 czerwca 1923 roku w Przemyślu.

Na podstawie artykułu „Teofil Łękawski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.