Tadeusz Klimecki

Tadeusz Apolinary Ludwik Klimecki urodził się 23 listopada 1895 roku w Tarnowie. W 1914 ukończył gimnazjum w Jaśle i działał w organizacjach niepodległościowych. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu służył w armii austro-węgierskiej. Walczył na froncie włoskim, gdzie trzykrotnie został ranny. W latach 1917-1920 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Do 1925 dowodził kompanią i batalionem 16 pułku piechoty w Tarnowie, a podczas wojny polsko-bolszewickiej przez kilka dni dowodził jednostką.

Po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojennej pracował między innymi jako szef sztabu 12 Dywizji Piechoty, wykładowca taktyki oraz dowódca 5 pułku Strzelców Podhalańskich. W 1939 został przydzielony do Sztabu Naczelnego Wodza, a po kampanii wrześniowej przedostał się do Francji. W latach 1940-1943 był szefem Sztabu Naczelnego Wodza, najpierw we Francji, a następnie w Londynie. W 1941 otrzymał stopień generała brygady. Zginął 4 lipca 1943 roku w katastrofie lotniczej w Gibraltarze. Po ekshumacji w 2010 roku został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Klimecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.