Stanisław Kolbuszewski

Stanisław Antoni Emil Kolbuszewski, filolog, historyk literatury i literat, urodził się 22 czerwca 1901 roku w Przemyślu. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1923 roku ukończył filologię polską na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie dwa lata później uzyskał doktorat. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny, a od 1930 roku był docentem Uniwersytetu Poznańskiego. W 1934 roku objął kierownictwo Katedry Literatur Słowiańskich na Uniwersytecie Łotewskim w Rydze. Przyczynił się tam do rozwoju stosunków polsko-łotewskich oraz łotewskiego szkolnictwa.

Po II wojnie światowej wrócił do Polski i kierował Katedrą Literatury Polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Był związany także z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu, gdzie kierował katedrą i w latach 1956-1959 pełnił funkcję rektora. Od 1932 roku był mężem romanistki Marii Dobrzyckiej; mieli syna Jacka, historyka literatury. Do jego publikacji należą „Romantyzm i modernizm” oraz „Kolumna duchów nad nami”. Zmarł 7 stycznia 1965 roku we Wrocławiu i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Osobowickim.

Na podstawie artykułu „Stanisław Kolbuszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.