Samuel Hirschfeld

Samuel Hirschfeld urodził się 7 września 1892 roku w Przemyślu w ortodoksyjnej rodzinie. Studiował rabinistykę pod kierunkiem prof. Schwartza oraz filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim. Pod koniec I wojny światowej obronił doktorat poświęcony Josefowi Ezofowiczowi i uzyskał ordynację rabinacką. Po powrocie do Polski pracował w Wieliczce, a w 1926 roku objął urząd rabina w Białej Krakowskiej. W latach 1928-1939 był także tymczasowym rabinem w Dziedzicach. Z Esterą Friedmann miał syna i dwie córki.

W Białej Krakowskiej pełnił funkcję radnego miejskiego i kierował Sekcją Opieki Społecznej przy miejscowej gminie wyznaniowej. Był liderem organizacji Mizrachi na Śląsku i w zachodniej Małopolsce oraz wspierał jej działalność i żydowskie organizacje dobroczynne. W 1938 roku stanął na czele komitetu pomocy żydowskim uchodźcom z Niemiec i Austrii. W 1939 roku uczestniczył w XXI Kongresie Syjonistycznym w Genewie. Po wybuchu II wojny światowej wrócił do Polski. Zmarł 28 kwietnia 1942 roku w Tarnowie; według artykułu prawdopodobnie na zawał serca w tamtejszym getcie.

Na podstawie artykułu „Samuel Hirschfeld” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.