Prokop Chmielowski

Prokop Chmielewski herbu Radwan, znany także jako Prokop Chmielowski, urodził się około 1600 roku. Był duchownym greckokatolickim i bazylianinem. W 1639 roku pełnił funkcję archimandryty klasztoru bazylianów Świętego Spasa w Dubnie. Od 1646 do 1664 roku był administratorem ostrogskim, a w 1659 roku został archimandrytą dermańskim.

Po śmierci biskupa przemyskiego Aleksandra Krupeckiego w 1652 roku król Jan Kazimierz nadał Chmielewskiemu przywilej objęcia diecezji przemyskiej. Od tego czasu do śmierci sprawował urząd biskupa ordynariusza eparchii przemyskiej, co wiązało go z Przemyślem. Wcześniej, w latach 1651-1652, był biskupem tytularnym samborskim i koadiutorem biskupa łuckiego. Prowadził spór z prawosławnym biskupem przemyskim Antonim Winnickim. W 1655 roku nie przyjął tytułu metropolity kijowskiego. Zmarł 22 lutego 1664 roku w Dermańiu.

Na podstawie artykułu „Prokop Chmielewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.