Max Liedtke

Max Liedtke (ur. 25 grudnia 1894 w Pasłęku, zm. 13 stycznia 1955) był niemieckim dziennikarzem i oficerem Wehrmachtu. Pochodził z rodziny pastora luterańskiego. Po maturze w Gumbinnen rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie w Królewcu, które przerwał po wybuchu I wojny światowej, zgłaszając się ochotniczo do armii. Po wojnie pracował jako dziennikarz i redaktor naczelny lokalnej gazety w Greifswaldzie. W 1935 roku zwolniono go z powodu krytycznego stosunku do nazizmu. Cztery lata później został powołany do Wehrmachtu; służył w Polsce, Belgii i Grecji.

W lipcu 1942 roku objął dowództwo garnizonu w Przemyślu. Sprzeciwił się deportacji Żydów pracujących dla Wehrmachtu, a jego oddziały zagroziły otwarciem ognia do przybyłych funkcjonariuszy SS i Gestapo. Po negocjacjach większość pracujących dla wojska pozostała w mieście. We wrześniu 1942 roku Liedtke został odwołany ze stanowiska i skierowany na front wschodni. Pod koniec wojny trafił w ręce władz sowieckich jako podejrzany o zbrodnie wojenne. Zmarł w sowieckim łagrze. W 1993 roku Jad Waszem pośmiertnie przyznał mu tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.

Na podstawie artykułu „Max Liedtke” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.