Maria Orwid

Maria Orwid, z domu Pfeffer, urodziła się 23 lipca 1930 roku i zmarła 9 lutego 2009 roku w Krakowie. Pochodziła z żydowskiej rodziny, która mieszkała w Przemyślu. Podczas II wojny światowej została z bliskimi przesiedlona do przemyskiego getta, a po ucieczce ukrywała się z matką. W 1943 roku przeniosła się z nią do Lwowa. Po wojnie zamieszkała w Krakowie, gdzie studiowała medycynę na Akademii Medycznej. Od piątego roku studiów pracowała w klinice Antoniego Kępińskiego.

Od 1954 roku była pracownicą naukową Katedry Psychiatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizowała się w psychiatrii dzieci i młodzieży oraz psychoterapii. Wspólnie z Kępińskim prowadziła badania nad psychicznymi skutkami doświadczeń obozowych. W 1963 roku uzyskała doktorat, a w 1976 habilitację. W 1978 roku założyła w Krakowie Klinikę Psychiatrii Dzieci i Młodzieży, którą kierowała do 2000 roku. Współtworzyła model pracy zespołów multiprofesjonalnych w psychiatrii i inicjowała projekty terapeutyczne dla Dzieci Holocaustu i Drugiego Pokolenia. Była związana z Polskim Towarzystwem Psychiatrycznym oraz Polsko-Izraelskim Towarzystwem Zdrowia Psychicznego. Opublikowała między innymi książkę „Przeżyć... i co dalej?”.

Na podstawie artykułu „Maria Orwid” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.