Łukasz Solecki

Łukasz Ostoja Solecki urodził się 6 sierpnia 1827 roku w Jawczu. Był polskim duchownym rzymskokatolickim, profesorem i rektorem Uniwersytetu Lwowskiego. Ukończył gimnazjum w Brzeżanach w 1844 roku, a następnie studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie Lwowskim. W 1854 roku uzyskał tam doktorat z teologii. W roku akademickim 1863/1864 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego, a w latach 1864-1865 był rektorem uczelni. Podczas Wiosny Ludów w 1848 roku należał do deputacji, która nawiązywała kontakty ze studentami Uniwersytetu Wiedeńskiego.

W 1881 roku cesarz Franciszek Józef I mianował go biskupem przemyskim obrządku łacińskiego; nominację potwierdził papież Leon XIII w 1882 roku. Solecki kierował diecezją przemyską do śmierci. 15 sierpnia 1882 roku koronował obraz Matki Boskiej Słuchającej w kościele franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej. W 1887 roku otrzymał Order Korony Żelaznej II klasy. Zmarł 2 marca 1900 roku w Przemyślu i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Głównym.

Na podstawie artykułu „Łukasz Solecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.