Ludwik Grosfeld

Ludwik Grosfeld, występujący w artykule jako Leon Grosfeld, urodził się 28 stycznia 1911 roku w Przemyślu. Był historykiem, badaczem dziejów Polski XIX i XX wieku, wykładowcą akademickim oraz oficerem Wojska Polskiego. W 1933 roku ukończył studia prawnicze i ekonomiczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Działał w ruchu komunistycznym, a w 1937 roku został aresztowany i skazany na cztery lata więzienia.

W 1943 roku wstąpił do 1 Dywizji Piechoty Wojska Polskiego. Służył w aparacie politycznym, a następnie pełnił funkcje w Głównym Zarządzie Politycznym WP, osiągając stopień pułkownika. Pracował w instytucjach naukowych i wykładał ekonomię w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. Zajmował się historią Polski, publikując m.in. prace o kapitalizmie, polityce państw wobec sprawy polskiej oraz stosunkach niemiecko-sowieckich. W latach 70. odszedł od wcześniejszych poglądów i zbliżył się do opozycji; w 1978 roku wystąpił z PZPR. Zmarł 23 lutego 1987 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Leon Grosfeld” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.