Leopold Cehak

Leopold Jan Cehak urodził się 29 października 1889 roku w Przemyślu, gdzie uczęszczał do szkoły ludowej. Studiował prawo na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Służył w armii austro-węgierskiej, a podczas I wojny światowej walczył na froncie rumuńskim i włoskim. W 1917 roku został ranny. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w walkach z Ukraińcami oraz w wojnie polsko-bolszewickiej.

W kolejnych latach dowodził jednostkami artylerii i pełnił funkcje w strukturach wojskowych, między innymi jako szef Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1938 roku objął dowództwo 30 Poleskiej Dywizji Piechoty. We wrześniu 1939 roku dywizja walczyła z wojskami niemieckimi, a następnie broniła Twierdzy Modlin do kapitulacji. Cehak trafił do niewoli niemieckiej i przebywał w obozach jenieckich do 1945 roku. Po uwolnieniu zamieszkał w Nicei, gdzie zmarł 8 maja 1946 roku. Był generałem brygady Wojska Polskiego i dwukrotnie otrzymał Order Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Leopold Cehak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.