Leon Cehak

Leon August Cehak, używający pseudonimów „Drwęcki” i „Leon Wałęga”, urodził się 8 kwietnia 1895 roku w Przemyślu. Był oficerem, pułkownikiem żandarmerii Wojska Polskiego i młodszym bratem generała brygady Leopolda Cehaka. Uczył się w szkołach w Przemyślu, od 1909 roku grał w miejscowym klubie sportowym „San”, a w latach 1913-1914 należał do przemyskiej drużyny sokolej. Podczas I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, trzykrotnie został ranny. W 1919 roku przyjęto go do Wojska Polskiego; w tym samym roku przeniesiono go do żandarmerii wojskowej.

W kolejnych latach służył w jednostkach żandarmerii, między innymi w Przemyślu, Brześciu, Pińsku i Lwowie. W kampanii wrześniowej był szefem Żandarmerii Okręgu Korpusu Nr III, a podczas okupacji kierował Referatem Ruchu Kolejowego w Oddziale II Komendy Głównej Armii Krajowej. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Walecznych i Krzyż Armii Krajowej. Zmarł 29 marca 1982 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Leon Cehak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.