Józef Sack

Józef Sack (ur. 15 listopada 1899 w Przemyślu, zm. 1965 w Izraelu) był polskim dziennikarzem i działaczem syjonistycznym. Po służbie wojskowej w latach 1919-1920 ukończył w 1925 studia polonistyczne i filologii klasycznej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od września 1925 przez 14 lat kierował Główną Biblioteką Judaistyczną w Warszawie. Pracował także jako nauczyciel literatury w Częstochowie.

Podczas II wojny światowej trafił do getta warszawskiego, gdzie współtworzył Żydowski Komitet Narodowy. W 1944 walczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie wszedł do kolegium redakcyjnego „Dos Naje Lebn” oraz działał w Centralnym Komitecie Żydów Polskich, którego był delegatem na konferencję Światowego Kongresu Żydów w Londynie. Działał w Poalej Syjon - Prawicy, a następnie przyłączył się do ugrupowania Hitachdut. W 1947 został posłem na Sejm Ustawodawczy z listy państwowej. Na przełomie 1947 i 1948 podróżował z Rywą Wojskowską po Ameryce Łacińskiej, gdzie przedstawiał tamtejszym społecznościom żydowskim realia życia Żydów w Polsce. W 1948 był delegatem na sesję Światowego Kongresu Żydów w Montreux.

Na podstawie artykułu „Józef Sack” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.