Iwan Andruch

Iwan Andruch, ukraiński działacz polityczny i wojskowy, urodził się 28 marca 1892 roku w Bolestraszycach. W 1911 ukończył ukraińskie gimnazjum w Przemyślu, z którym był związany, a następnie studiował na Uniwersytecie Lwowskim. Był jednym z organizatorów oddziałów Towarzystwa Sicz w Galicji.

Podczas I wojny światowej służył w armii austriackiej w formacji Ukraińskich Strzelców Siczowych. W 1916 roku dostał się do niewoli rosyjskiej, z której uciekł w styczniu 1918 roku. Po przybyciu do Kijowa wstąpił do kurenia Strzelców Siczowych, dowodził sotnią, a później pułkiem i zasiadał w Radzie Strzeleckiej. Od grudnia 1919 roku przebywał na emigracji w Czechosłowacji i Austrii, gdzie prowadził działalność polityczną wśród byłych oficerów ukraińskich. W 1920 roku współtworzył Ukraińską Organizację Wojskową, a jesienią wyjechał do Kijowa, by organizować podziemie narodowe. Zatrzymany przez Czeka latem 1921 roku, został rozstrzelany 28 sierpnia w Kijowie. Był oficerem Strzelców Siczowych Ukraińskiej Republiki Ludowej w stopniu kapitana, czyli sotnika.

Na podstawie artykułu „Iwan Andruch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.