Gwalbert Pawlikowski

Gwalbert Józef Pawlikowski herbu Cholewa urodził się 12 lipca 1793 roku w Przemyślu. Był polskim ziemianinem i politykiem galicyjskim, a także kolekcjonerem, mecenasem sztuki i ogrodnikiem. Odziedziczył Medykę i poślubił Henrykę Dzieduszycką. Pracując jako c.k. sekretarz nadworny w Wiedniu, w 1822 roku otrzymał od Stanów Galicyjskich zadanie zinwentaryzowania i przewiezienia zbiorów Józefa Maksymiliana Ossolińskiego do Lwowa. Zbiory przewieziono po śmierci Ossolińskiego w 1827 roku. W latach 1834-1840 Pawlikowski był zastępcą dyrektora Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, a do 1837 roku także drugim kuratorem Zakładu.

Interesował się botaniką i utworzył w Medyce ogród botaniczny, przy którego organizacji pomagał sprowadzony z Czech botanik Josef Blažek. Powstała tam również czteroletnia szkoła praktycznego ogrodnictwa oraz szkółki drzew i krzewów. Pawlikowski gromadził książki, rękopisy, ryciny, mapy, medale, monety i pieczęcie. Jego biblioteka medycka została w 1921 roku przyłączona do Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie. Zmarł we Lwowie.

Na podstawie artykułu „Gwalbert Pawlikowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.