Franciszek Latinik

Franciszek Ksawery Latinik urodził się 17 lipca 1864 roku w Tarnowie, a zmarł 29 sierpnia 1949 roku w Krakowie. Był oficerem, generałem dywizji Wojska Polskiego, pisarzem i działaczem społecznym. W 1882 roku rozpoczął służbę w armii austro-węgierskiej, a w latach 1889-1891 studiował w Akademii Sztabu Generalnego w Wiedniu. Podczas I wojny światowej dowodził między innymi 100 pułkiem piechoty, uczestniczył w bitwie pod Gorlicami, walczył na frontach rumuńskim i włoskim, gdzie został ciężko ranny.

Po przejściu do Wojska Polskiego w 1918 roku organizował polskie oddziały na Śląsku Cieszyńskim i dowodził obroną tego regionu przed ofensywą czechosłowacką. W sierpniu 1920 roku był wojskowym gubernatorem Warszawy oraz dowódcą 1 Armii, która odpierała bolszewickie uderzenie na przedpolach miasta. Od 1921 roku dowodził garnizonem w Przemyślu. W 1925 roku przeszedł w stan spoczynku. Zamieszkał w Krakowie, gdzie działał społecznie i opublikował trzy książki wspomnieniowe. Po zakończeniu okupacji hitlerowskiej założył Związek Emerytów Wojskowych i Wdów.

Na podstawie artykułu „Franciszek Latinik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.