Andrzej Boryszewski

Andrzej Boryszewski, znany także jako Andrzej Róża z Boryszewic herbu Poraj, urodził się w 1435 roku, a zmarł 20 kwietnia 1510 roku w Łowiczu. Był duchownym rzymskokatolickim, studiował w Rzymie i uzyskał tytuł mistrza Akademii Krakowskiej. Pełnił liczne funkcje kościelne, między innymi kanonika włocławskiego i kantora sandomierskiego. Był także sekretarzem kancelarii królewskiej.

W 1488 roku został biskupem koadiutorem lwowskim, a w 1493 objął rządy w archidiecezji lwowskiej. W latach 1501-1503 był administratorem apostolskim diecezji przemyskiej. W 1503 roku przeniesiono go na arcybiskupstwo gnieźnieńskie; pełnił tę funkcję do śmierci i był prymasem Polski oraz interrexem. Uczestniczył w życiu politycznym i dyplomatycznym, reprezentując interesy Jagiellonów. Podpisał między innymi konstytucję Nihil novi w 1505 roku oraz dyplomy elekcji Aleksandra Jagiellończyka i Zygmunta I Starego. Dbał o dobra materialne diecezji i wspierał rozwój kultury humanistycznej w Polsce.

Na podstawie artykułu „Andrzej Boryszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.