Anatol Lewicki

Anatol Lewicki, znany także jako Anatoli Lewicki, był polskim historykiem, mediewistą i pedagogiem. Urodził się 4 kwietnia 1841 roku w Prysowcach. Po ukończeniu gimnazjum w Tarnopolu studiował na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1867-1879 mieszkał w Przemyślu i pracował jako nauczyciel gimnazjalny, ucząc historii Austrii i Polski, geografii oraz języka niemieckiego. W 1875 roku uzyskał doktorat z filologii.

W 1879 roku został nauczycielem we Lwowie, a od 1883 roku był profesorem historii austriackiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zajmował się historią Polski, między innymi epoką piastowską i XV wiekiem. Napisał „Zarys historyi Polski i krajów ruskich z nią połączonych” oraz prace o Mieszku II i powstaniu Świdrygiełły. Działał w Komisji Historycznej Akademii Umiejętności i wydawał źródła historyczne. W 1895 roku doznał ataku serca, po którym ograniczył aktywność zawodową. Zmarł 25 kwietnia 1899 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Anatol Lewicki (historyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.